تبليغاتX
.·´¯`·.·• DeViL HaCkEr •·.·´¯`·.

.·´¯`·.·• DeViL HaCkEr •·.·´¯`·.

.::<هک><کرک><دانلود><آموزش>::.

بازی هکر ( سر گرمی )

سلام دوستان

این بار برای شما یک بازی گذاشم که شما در این بازی نقش یه هکر رو به عهده دارید و باید سایتهایی چون اف بی ای و ... رو با روشهای مختلف که تو هلپ بازی نوشه هک کنید ( جالبه ) هجمشم کمه این برای کسانی خوبه که تازه میخوان .... شروع کنن ( لازم نیست به اینترنت وصل باشید ) با محیطی کاملا مجازی این باری ۳ تا نسخه داره که می تونین دانلود کنین

                                                 

                                                            Hacker1.0

                                                            Hacker2.1 

                                                            Hacker3.1 

دانلود کنید با حجم (1 MB)

نظر یادت نره !!!

+ نوشته شده در  جمعه سی ام تیر 1385ساعت 3:38  توسط Devil Hacker  | 

php-injectscan2006 -

 این هم برنامه ای بسیار کارا برای هک سایتهای پی اچ پی که با اون میتونید اینجکشن سایتهای پی اچ پی رو سرچ کرده و اون رو دیفیس کنید در ضمن این برنامه از جدیدترین ها میباشد و امکانات جالبی دارد

                                                          دانلود برنامه

دانلود نکنی ازدستت پریده

+ نوشته شده در  شنبه هفدهم تیر 1385ساعت 2:51  توسط Devil Hacker  | 

فیلتر شکن

+ نوشته شده در  سه شنبه سیزدهم تیر 1385ساعت 3:28  توسط Devil Hacker  | 

دانلود تروجانهای جدید

                                                            

                                                دوستان جدید ترین تروجانها

                             

بهترين تروجان موجود براي هک کردن ايدي و اکانت اينترنت

.....iRcHaTaN-Ps 7.1..... 

تروجان معروف و قوي

.....Magic ps 1.5 Se.....

نشان دادن پسورد هاي ستاره دار

.....Show Stars.....

تروجان 100%قوي

.....SnakeEditServer.....

اين هم از نايس

.....Nice2.....

نشان دادن پسورد ميل ديگران که از کامپيوتر شما چک کردن

.....Mail PassView 1.30.....

يک تروجان خوب

.....Behzad-psV1.7.....

برنامه اي قوي براي لاک کردن آي دي

.....Id Locker 72.....

اين هم دوتا برنامه براي نشان دادن پسو رد ستاره اي

.....AsterWin1.....

.....Asterisk Logger v1.....

                                                 تا چند روز دیگه بای  

+ نوشته شده در  دوشنبه دوازدهم تیر 1385ساعت 1:22  توسط Devil Hacker  | 

NetBIOS چيست؟

NetBIOS مخفف عبارت Network Basic Input/Output System است. NetBIOS ابزاري است که اجازه به اشتراک گذاشتن منابع رو به ما مي‌ده. ما برای به اشتراک گذاشتن فايل‌ها و يا پرينتر مي‌تونيم از اين پروتکل استفاده کنيم. نکته مهم اين است که NetBIOS فقط در سيستم‌عامل ويندوز معني داره (اگرچه ابزارهايي مثل Samba در لينوکس مي‌تونن اونو شبيه سازي کنن ولي بحث ما خود پروتکل NetBIOS است). وقتي NetBIOS در ويندوز فعال باشد، بلافاصله سه تا پورت براي استفاده باز مي‌شوند. پورت مهم و اصلي پورت ۱۳۹ در tcp است که NetBIOS را هم با اين پورت مي‌شناسن. دو پورت ديگر، از نوع udp هستند و عبارتند از پورت ۱۳۷ براي name service و پورت ۱۳۹ براي Datagram service . وقتي قرار باشه که يک سيستم‌عامل ويندوز هک بشه ( خصوصا اگه کلاينت باشه ) يکي از اولين مواردي که به ذهن مي‌رسه، استفاده از NetBIOS ه.
حالا ببينيم منظور از به اشتراک گذاشتن (Sharing) در مورد فايل‌ها و پرينتر‌ها چيست؟
به اشتراک گذاشتن در مورد فايل‌ها يعني قرار دادن تعدادي فايل در يک کامپيوتر خاص به طوريکه توسط ساير کامپيوترها قابل دسترسي و استفاده باشه. در مورد پرينتر به اشتراک گذاشتن يعني طوري چاپگر متصل به يک کامپيوتر را تنظيم کنيم که توسط ساير کامپيوتر‌ها هم قابل استفاده باشه. با توجه به اينکه در سيستم‌عامل‌هاي ويندوز به صورت پيش‌فرض NetBIOS فعال است، پس مي‌توان به تعدادي از فايل‌ها و فولدرهاي تعدادي از کامپيوترهاي روي شبکه دسترسي داشت و فايل‌ها را خواند و حتي کپي يا پاک کرد.


- چگونه با پورت ۱۳۹ صحبت کنيم؟

۱- اولين کاري که مي‌کنيم اين است که براي پورت ۱۳۹ پورت اسکن مي‌کنيم تا ip هايي را که پورت ۱۳۹ در آنها باز است، پيدا کنيم. من اين کار را با nmap انجام مي‌دم. فرض کنيد که يک ip به شماره 217.218.84.29 را تست کرده و به نتيجه زير برسم:
Interesting ports on HOME-TU6U0AV86Y (217.218.84.29):
Port       State       Service
139/tcp    open        netbios-ssn             
Remote operating system guess: Windows Millenn... (Me), Win 2000, or WinXP
اين خروجي اعلام مي‌کند که پورت ۱۳۹ باز است. پس مي‌شود از اين ip استفاده کرد.

۲- حالا مي‌خوام با اين پورت ارتباط برقرار کنم. اصولا بايد مثل سابق از telnet يا nc استفاده کنم ولي در مورد پورت ۱۳۹ روش ارتباطي فرق مي‌کند. کامنت پرامت را باز کرده و دستور زير را مي‌نويسم:
nbtstat -A 217.218.84.29
دستور nbtstat يک ابزار خاص براي کار با NetBIOS است. دقت کنيد که از پارامتر A- با ip مربوطه استفاده کردم. (دستور nbtstat داراي پارامتر‌هاي بسياري است که اگه مي‌خواين همه رو ببينين، بنويسين nbtstat و enter را بزنيد.)
حالا بحث اينه که اين دستور چه‌ کاري مي‌کنه و خروجي به چه صورتي است:
اين دستور به ip مورد نظر وصل مي‌شه و از اون مي‌خواد ليست منابعي رو که به اشتراک گذاشته رو ليست کنه. در اين حالت ۲ حالت ممکنه اتفاق بيوفته:
الف) مواجه با پيغام Host not found بشم. اين يعني اينکه نمي‌تونه ليست منابع را از اون کامپيوتر بگيره (يعني NetBIOS غير فعاله). يعني اگرچه پورت ۱۳۹ بازه ولي قابل استفاده نيست.
ب) ارتباط برقرار بشه و ليست منابع اشتراکي ليست بشه:
           NetBIOS Remote Machine Name Table

       Name               Type         Status
    ---------------------------------------------
    HOME-TU6U0AV86Y<00>  UNIQUE      Registered
    MSHOME         <00>  GROUP       Registered
    HOME-TU6U0AV86Y<20>  UNIQUE      Registered
    MSHOME         <1E>  GROUP       Registered

    MAC Address = 00-53-45-00-00-00

۳- در اين نتايج چيزي که به درد مي‌خوره، سطري است که <20> دارد. اگه <20> نباشد، يعني نمي‌تونين از اشتراک گذاري فايل استفاده کنيد ( به عبارت ساده تر بي‌خيال شو اين کامپيوتر رو ! ). در اين مثال ما اين سطر را داشتيم پس ادامه مي‌دهيم. حالا مي‌نويسم:
net view \\217.218.84.29
حالا اگه گفتين چي ميشه؟ درسته! دو حالت ممکنه اتفاق بيوفته:
الف) پيغام بياد
System error 5 has occurred.

Access is denied.
اين يعني نمي‌تونين ادامه بدين. به عبارت ديگه ايست! ولي يه کاري مي‌تونيد بکنيد و اون اينه که يه null session برقرار کنيد با اون کامپيوتر. اين حالت در مورد ويندوز‌هاي سري NT جواب ميده. مي‌نويسيد:
net use \\217.218.84.29\IPC$ "" /user:""
حالا چرا مي‌گن null session ؟ دليلش اينه که يک ارتباط برقرار کردم با اون ip بدون username و بدون password . حالا اگه اين دستور جواب داد مي‌تونم دوباره دستور net view \\217.218.84.29 را تکرار کنم.
ب) ممکنه دستور ذکر شده جواب بده و مثلا جواب بده:
Shared resources at \\217.218.84.29

Share name   Type         Used as  Comment

------------------------------------------------
Printer      Print                 Acrobat PDFWriter
Printer2     Print                 Acrobat Distiller
SharedDocs   Disk
The command completed successfully.
عاليه. دقت کنيد که در اين کامپيوتر يک فايل (Disk) به اسم ShareDocs به اشتراک گذاشته شده (دو تاي باقي براي پرينتر است). حالا که رسيدم به اين اسم ديگه آخرين دستور را مي‌نويسم.

۴- حالا وقتشه که واقعا عمل به اشتراک گذاشتن رو انجام بديم. براي اينکار بايد يک درايو انتخاب کنيد. حتما مي‌دونيد که درايو چيه. وقتي شما My Computer را دابل کليک کرده و باز مي‌کنيد، يک سري آيکون مي‌بينيد که هر کدام اسمي‌ دارند. مثلا :A براي فلاپي و و و تا مي‌رسيد به cdrom که آخرين حرف را دارد. مثلا فرض کنيد که :K باشه. حالا بايد اسم درايو رو براي اشتراک گذاشتن انتخاب کنيد. براي اين‌کار حرف بعدي در زبان انگليسي رو به کار ببريد. چون در کامپيوتر من :K آخرين بود، من حرف بعدي يعني :L را انتخاب مي‌کنم و دستور زير را مي‌نويسم:
net use L: \\217.218.84.29\SharedDocs
به اسم درايو، ip و نام مربوطه که ShareDocs دقت کنيد. چون من اصطلاحا به صورت null session دارم ارتباط مي‌گيرم، ممکنه کار نکنه ولي اگه درست کار کنه جواب مي‌شنوم:
The command completed successfully.
معرکه است!!! حالا My Computer رو باز کنيد و ببينيد که درايو جديد به ليست درايوها اضافه شده که مي‌تونين مثل درايوهاي معمولي با اون کار کنيد و فايل کپي کنيد و ...

۵- وقتي کار تموم شد مي‌تونيد درايو رو حذف کنيد. براي اينکار مي‌تونين روي درايو رايت‌کليک کنيد و Disconnect را انتخاب کنيد. و يا اينکه از دستور
net use /delete L:
استفاده کنيد.


- نکته نکته نکته

۱- يه روش جالب به جاي مرحله ۴ در بالا اينه که مثلا در مرورگر يا در run بنويسيد 217.218.84.29\\ که ip داراي اشتراک است و يا اينکه تايپ کنيد SharedDocsت\217.218.84.29\\ که اصولا بايد جواب بده ( ولي من خودم تست نکردم اينو ).
۲- من دارم به صورت استاندارد کار مي‌کنم. بعدا خواهم گفت که چطوري مي‌تونيم وقتي تو بعضي از مراحل متوقف مي‌شيم، اونو دور بزنيم.
۳- NetBIOS فقط براي کلاينت‌ها نيست. من خودم يکبار سايت دانشگاه رو با اون هک کردم. البته با exploit کردن که بعدا خواهم گفت.
۴- اگه داريد يک کلاينت رو هک مي‌کنيد، بايد سريع عمل کنيد تا قبل از اينکه طرف disconnect کنه کار شما تموم شده باشه.
۵- روش‌هاي ديگري هم براي کار با NetBIOS هست که يکي از اون روش‌ها استفاده از يک سري نرم‌افزارهاي خاص است که تو درس بعدي توضيح مي‌دم و نيز يک روش ديگه اعمال تغييرات در فايل‌هاي HOST و LMHOST و استفاده از find در سيستم‌عامل ويندوز است. ولي چون اين روش دنگ و فنگش زياده، جالب نيست.
۶- براي اينکه بتونيم با NetBIOS کار کنيم، علاوه بر اينکه در کامپيوتر طرف مقابل بايد فعال باشه، روي کامپيوتر خودمون هم فعال باشه. چون در حالت پيش‌فرض در کامپيوتر فعال است، معمولا مشکلي نيست.


- چگونه NetBIOS را روي کامپيوتر خودمان فعال يا غير فعال کنيم؟

براي غيرفعال کردن NetBIOS در ويندوز با توجه به نوع آن ويندوز روش‌هاي مختلفي هست. جدول پاييني براي همين موضوع طراحي شده است:

Win 2000 Win XP Home Win XP Professional
Start > Programs > Administrative Tools > Local Security Settings > Local Policies > Security Options > Additional restrictions of anonymous connections > Local policy setting > "No access without explicit anonymous permissions" > Ok   Start > Programs > Administrative Tools > Local Security Settings > Local Policies >
1) Network Access: Do not allow anonymous enumeration of SAM accounts: Enabled
2) Network Access: Do not allow anonymous enumeration of SAM accounts and shares: Enabled
Start > Run > regedit > HKEY_LOCAL_MACHINE > HKEY_LOCAL_MACHINE > SYSTEM > CurrentControlSet > Control > LSA > RestrictAnonymous=2
مي‌تونيد به کمک فايروال يا روتر پورت‌هاي زير را ببنديد:
135         TCP             DCE/RPC Portmapper
137         TCP/UDP         NetBIOS Name Service
138         TCP/UDP         NetBIOS Datagram Service
139         TCP             NetBIOS Session Service
445         TCP             Microsoft-DS (Windows 2000 CIFS/SMB)

۱- وقتي پورت ۱۳۹ رو مي‌بنديد، ديگه نمي‌تونيد از NetBIOS استفاده کنيد ( مگر اينکه دوباره پورت رو به صورت فعال در‌ آوريد). پس وقتي که کسي رو مي‌خواهيد هک کنيد، نياز داريد که براي مدت کوتاهي دوباره پورت رو فعال کنيد.

۲- مي‌بينيد که مثلا براي ويندوز ۲۰۰۰ به سه روش کار کنيد، در اين جدول فقط کافي است يکي رو اعمال کنيد.

۳- اگه بعد از غير فعال کردن، دوباره بخواهيد فعال کنيد، در مرحله آخر هر يک از روش‌هاي بالا، گزينه‌اي که مخالف گزينه ذکر شده در جدول است رو انتخاب کنيد، مثلا اگه در جدول Enabled را نوشته‌ايم، شما Disable را انتخاب کنيد.


- چگونه از اين امکانات به اشتراک گذاشتن، براي اجراي يک تروجان روي کامپيوتر قرباني استفاده کنيم؟

خوب ما هنوز طريقه استفاده از تروجان رو ياد نگرفتيم ولي سعي مي‌کنم تو يکي از درس‌هاي آينده اونو توضيح بدم. ما اينجا مي‌خواهيم از تروجان در رابطه با پورت ۱۳۹ استفاده کنيم. حالا سوال اين است که تروجان (trojan) چيست؟
تروجان به‌طور ساده برنامه‌اي اجرايي است، که ما براي طرف مقابل مي‌فرستيم و اگه طرف مقابل اونو اجرا کنه، ما مي‌تونيم کنترل سيستم‌ اونو به دست بياريم. تا اينجا کافي است فعلا ولي بعدا بيشتر توضيح مي‌دم.
حالا همان بحث تروجان ولي در رابطه با پورت ۱۳۹ :
روش کار به اين صورت است که فرضا من الان تونستم يک درايو رو از يک کامپيوتر با پورت باز Share کنم. حالا فايل تروجان ( سرور تروجان ) را upload مي‌کنم به اون کامپيوتر و اسمي براش انتخاب مي‌کنم که طرف مقابل رو به اجراي فايل تشويق کنه. يک اشتباهي که بعضي‌ها مي‌کنند اينه که بعد از کپي کردن تروجان در کامپيوتر هدف، خود هکر مي‌آد و فايل رو دابل کليک مي‌کنه، در اين حالت تروجان روي کامپيوتر خودمون (هکر) اجرا مي‌شه نه کامپيوتر قرباني. پس ما فقط فايل رو مي‌فرستيم و منتظر مي‌مونيم که طرف مقابل اجرا کنه.

حالا چند روش رو مطرح مي‌کنم که در شرايط خاص حالتي رو ايجاد مي‌کنه که نيازي با دابل‌کليک توسط قرباني نباشد:
۱- اگه به درايو C کامپيوتر مقابل دسترسي داريد، يک سطر به فايل autoexec.bat اضافه کنيد که نام و مسير فايل اجرايي را در اون سطر بنويسيد. مثلا اگه اسم تروجان ali.exe باشد و در مسير d:\newfolder باشد، سطري که اضافه مي‌کنيم به صورت زير است:
d:\newfolder\ali.exe
در اين حالت به محض اولين restart کامپيوتر، تروجان اجرا خواهد شد.
۲- اگه به درايو C دسترسي داريد، مي‌تونيد فايلي به اسم Autorun.inf ايجاد کنيد و دستورات زير را بنويسيد ( سطر آخر مطابق با همان تروجان فرضي که در مثال قبل گفتيم، نوشته شده است، اونو با توجه به اسم تروجان و مسير اون تغيير دهيد) :
[autorun]
open=d:\newfolder\ali.exe
۳- اگه به فولدر ويندوز دسترسي داريد، مي‌تونيد يک سطر مثل همان مثال قبل ولي براي فايل winstart.bat اجرا کنيد. در اين حالت هم به محض restart اجرا خواهد شد.
۴- اگه به فولدر ويندوز دسترسي داريد، در فايل win.ini و بعد از قسمتي که [windows] نوشته، اين سطر رو اضافه کنيد:
run=d:\newfolder\ali.exe
۵- اگه به فولدر ويندوز دسترسي داريد، مي‌تونيد تروجان رو به فولدر Start Menu\Startup اضافه کنيد. در اين حالت نيازي به ويرايش هيچ فايل ديگري نيست.


- ابزارهاي کمکي: ۱- ابزارهاي خط فرماني


۱- enum :
اين برنامه را از اينجا داون‌لود کنيد. enum نرم‌افزاري با قابليت‌هاي فوق‌العاده است. از جمله توانايي‌هايي که دارد، در مواردي است که کامپيوتر طرف مقابل براي اعمال sharing از ما پسورد بخواد. در اين موارد مي‌تونيم به کمک enum و ليستي از پسوردهايي که در يک فايل ذخيره شده، تعداد زيادي پسورد رو چک کنيم ( اصطلاحا cracking ) و شايد به نتيجه برسيم. ( اين موضوع را بعدا بيشتر توضيح مب‌دم) کاربردي که الان مد نظر ماست، پيدا کردن ليست share هايي است که کامپيوتر مقابل براي ما باز گذاشته است. مثلا من دستور زير را تايپ کردم، تا ليست اشتراک‌هاي آن ip خاص در آن لحظه رو بدست بيارم:
enum -S 217.218.84.29
و جواب شنيدم:
server: 217.218.84.29
setting up session... success.
enumerating shares (pass 1)... got 10 shares, 0 left:
  E$  IPC$  D$  print$  SharedDocs  F$  Printer2  ADMIN$  C$  Printer
cleaning up... success.
ملاحظه مي‌فرماييد که درايو‌هاي E و D و F و C و نيز SharedDocs و ... ليست شده است. بقيه مراحل مثل درس ۲۱ است. (دقت کنيد که در اين حالت نيازي به null session نيست ).

۲- nbtscan :
اين برنامه را از اينجا داون‌لود کنيد. اين برنامه دقيقا معادل nbtstat است ولي با اين تفاوت که مي‌تونه تعداد زيادي ip رو همزمان تست کنه و ليست share ها رو بدست بياره. اين دقيقا راه‌حلي است براي سوالي که خيلي از شما دوستان پرسيده بودين. مثلا اگه بنويسم:
nbtscan -v -s : 195.219.49.0-30
که ليست اشتراک‌ها رو از ip شماره 195.219.49.0 تا 195.219.49.30 بدست مياره. جواب مي‌شنوم:
195.219.49.1    Recvfrom failed: Connection reset by peer
195.219.49.5    Recvfrom failed: Connection reset by peer
195.219.49.6    Recvfrom failed: Connection reset by peer
195.219.49.7    Recvfrom failed: Connection reset by peer
195.219.49.8    Recvfrom failed: Connection reset by peer
195.219.49.12   Recvfrom failed: Connection reset by peer
195.219.49.23:MRS.ZADE       :00U
195.219.49.23:ATINET_MRA     :00G
195.219.49.23:MRS.ZADE       :03U
195.219.49.23:MAC:44-45-53-54-00-00
195.219.49.28:MAC:44-45-53-54-00-00
195.219.49.26:KIYARASH-R96L0K:00U
195.219.49.26:KIYARASH-R96L0K:20U
195.219.49.26:WORKGROUP      :00G
195.219.49.26:WORKGROUP      :1eG
195.219.49.26:MAC:00-53-45-00-00-00
195.219.49.22:FARHANG-ZCT780D:00U
195.219.49.22:FARHANG-ZCT780D:20U
195.219.49.22:WORKGROUP      :00G
195.219.49.22:WORKGROUP      :1eG
195.219.49.22:MAC:00-53-45-00-00-00
195.219.49.29:TESSA          :00U
195.219.49.29:WORKGROUP      :00G
195.219.49.29:TESSA          :03U
195.219.49.29:MAC:44-45-53-54-00-00
195.219.49.25:MAC:44-45-53-54-00-00
در مورد ip هايي که 20U را مي‌بينيد، يعني sharing رو ميشه استفاده کرد.

۳- winfo :
اينم از جمله برنامه‌هايي است که بايد بگم آخر برنامه است!! از اينجا داون‌لود کنيد. البته توانايي تست تعداد زيادي ip رو نداره ولي وقتي يه ip رو تست مي‌کنه همه‌چي شو در رو مي‌کنه. (البته ميشه گفت همه اين کارها رو مي‌شه با enum هم انجام داد ). مثلا من دستور زير را تايپ کردم :
winfo 195.219.49.184 -n -v
و به نتايج زير رسيدم:
Winfo 2.0 - copyright (c) 1999-2003, Arne Vidstrom
          - http://www.ntsecurity.nu/toolbox/winfo/

Trying to establish null session...

Null session established.


SYSTEM INFORMATION:

 - OS version: 4.0

DOMAIN INFORMATION:

 - Primary domain (legacy): DSG
 - Account domain: TEHRAN

   Warning: Unable to retrieve domain DNS information.
   Reason : Not supported by the remote OS.


PASSWORD POLICY:

 - Time between end of logon time and forced logoff: No forced logoff
 - Maximum password age: 42 days
 - Minimum password age: 0 days
 - Password history length: 0 passwords
 - Minimum password length: 0 characters

LOCOUT POLICY:

 - Lockout duration: 30 minutes
 - Reset lockout counter after 30 minutes
 - Lockout threshold: 0

SESSIONS:

 - Computer: ARTAWILL-V0P1QR
 - User:

LOGGED IN USERS:

 * Administrator

USER ACCOUNTS:

 * Administrator

    - Password age: 666 days
    - Privilege level: Administrator
    - Home directory:
    - Home directory mapped as:
    - Comment: Built-in account for administering the computer/domain
    - Account is: Enabled
    - User can change password: Yes
    - Account is locked out: No
    - Password never expires: Yes
    - The account is: Normal user
    - Logon script path:
    - Full name:
    - User comment:
    - Can log in from workstations: All
    - Last logon to this DC / computer: Mon Mar 03 23:10:23 2003
    - Last logoff from this DC / computer: Tue Dec 11 23:57:37 2001
    - Account expires: Never
    - Max disk space: Unlimited
    - Failed logins in a row to this DC / computer: 0
    - Path to user profile:
    - Password has expired: No

   (This account is the built-in administrator account)

 * Guest

    - Password age: 680 days
    - Privilege level: Guest
    - Home directory:
    - Home directory mapped as:
    - Comment: Built-in account for guest access to the computer/domain
    - Account is: Disabled
    - User can change password: No
    - Account is locked out: No
    - Password never expires: Yes
    - The account is: Normal user
    - Logon script path:
    - Full name:
    - User comment:
    - Can log in from workstations: All
    - Last logon to this DC / computer: None
    - Last logon to this DC / computer: None
    - Account expires: Never
    - Max disk space: Unlimited
    - Failed logins in a row to this DC / computer: 0
    - Path to user profile:
    - Password has expired: No

   (This account is the built-in guest account)

 * TEST

    - Password age: 680 days
    - Privilege level: User
    - Home directory:
    - Home directory mapped as:
    - Comment:
    - Account is: Enabled
    - User can change password: Yes
    - Account is locked out: No
    - Password never expires: No
    - The account is: Normal user
    - Logon script path:
    - Full name:
    - User comment:
    - Can log in from workstations: All
    - Last logon to this DC / computer: None
    - Last logon to this DC / computer: None
    - Account expires: Never
    - Max disk space: Unlimited
    - Failed logins in a row to this DC / computer: 0
    - Path to user profile:
    - Password has expired: Yes

WORKSTATION TRUST ACCOUNTS:

INTERDOMAIN TRUST ACCOUNTS:

SERVER TRUST ACCOUNTS:

SHARES:

 * ADMIN$

    - Type: Special share reserved for IPC or administrative share
    - Remark: Remote Admin

 * IPC$

    - Type: Unknown
    - Remark: Remote IPC

 * C$

    - Type: Special share reserved for IPC or administrative share
    - Remark: Default share
بعدا سعي خواهم کرد که در مورد تک تک اينها بحث کنم براتون. ولي به عنوان مثال در آخرها مي‌تونين، share ها رو ببينيد.

۴- NAT :
اين برنامه را از اينجا داون‌لود کنيد. يکي از مهم‌ترين کاربرد‌هاي اون crack کردن پسورد sharing است ( مثل enum ). براي کار با NAT کافي است، بنويسيد nat و بعد يک فاصله و بعد ip را مي‌نويسيم. حتما تست کنيد و نتيجه رو ببينيد... ( تکليف براي خودتون )

۵- و ...


- ابزارهاي کمکي: ۲- ابزارهاي گرافيکي

۱- netbrute :
اين برنامه را از اينجا داون‌لود کنيد. من از بين ابزارهاي گرافيکي اينو توصيه مي‌کنم اگرچه به اندازه دو نرم‌افزار بعدي مشهور نيست. من نمي‌خوام روش کار با اينو توضيح بدم چون خيلي تابلو‌ ه! ضمنا اين نرم‌افزار داخل خودش يک پورت اسکنر هم داره که خيلي به درد مي‌خوره. حتما حتما حتما داون‌لود کنيد اينو و اونقدر انگولکش کنيد که سر در بيارين ازش. قرار نيست که همي‌چي رو من بهتون بگم !!

۲- Legion :
اگه بگم مشهورترين نرم‌افزار اسکن کردن پورت‌ ۱۳۹ اين نرم‌افزاره، سخن گزافي نيست!! خيلي‌ها کشته مرده اون هستن ولي من زياد ازش خوشم نمي‌آد. اما بايد قبول کرد که کارش واقعا عاليه!!! به هر حال اگه خواستين داول‌لود کنيد، اينجا رو کليک کنيد.

۳- DumpSec يا DumpACL :
اين هم خيلي معروفه. اگه خواستين مي‌تونين از اينجا داون‌لود کنيد.


- آيا چيز ديگه‌اي راجع به اين پورت مونده که بحث نشده باشد؟

بله!
۱- يه نرم‌افزاري هست به اسم pqwak که اين‌طوري که مي‌گن، اگه کامپيوتر مقابل ويندوز ۹۸ باشه، مي‌تونه پسورد اونو سه سوت در بياره. ( اين برنامه از نقطه ضعف ويندوز ۹۸ راجع به netbios استفاده مي‌کنه و اونو exploit مي‌کنه) چون من درسم راجع به هک کردن سرورهاست و نه کلاينت، پس نبايد زياد به درد ما بخوره ( توجه کنيد که ويندوز ۹۸ تو کار کلاينت‌اش هم مونده، چه برسه به اينکه سرور باشه! ). خودتون بگردين و اونو اگه مي‌خواين پيدا کنيد.
۲- ما بحث استفاده از نقاط ضعف پورت‌ها رو هنوز شروع نکرده‌ايم و در مورد پورت ۱۳۹ هم همينطوره. به عنوان مثال روش‌هايي هست که پورت ۱۳۹ رو exploit کنيم و اون مراحلي که توش گير مي‌کرديم رو دور بزنيم.


- نکاتي راجع به enum

خوب قبلا گفتم که enum نرم‌افزار بسيار مهمي در ارتباط با پورت ۱۳۹ است. حالا مي‌خوام دو کاربرد خاص از اونو براتون توضيح بدم:

۱- گرفتن password policy information :
در ويندوزهاي NT مي‌شود يک سري پارامتر رو براي پسوردها ست کرد. مثلا اينکه حداقل طول پسورد و حداکثر اون چقدر باشه و ... براي اينکه اين policy رو بدست بياريد، از سويچ P استفاده مي‌کنيم. مثلا مي‌نويسيم:
enum -P xxx.xxx.xxx.xxx
و جواب مي‌شنوم:
server: xxx.xxx.xxx.xxx
setting up session... success.
password policy:
  min length: none
  min age: none
  max age: 42 days
  lockout threshold: none
  lockout duration: 30 mins
  lockout reset: 30 mins
cleaning up... success.
خودتون که دارين مي‌بينين!

۲- استفاده از روش cracking براي پيدا کردن پسورد:
اگه با NetBIOS کار کرده باشيد، حتما ديديد که بعضي وقت‌ها (خصوصا در مورد سرورها) پسورد از ما سوال ميشه. (پسورد وقتي پرسيده ميشه که بخواهيم، مرحله ۴ رو از بالا انجام بديم). وقتي پسورد نداشته باشيد، کاري نمي‌تونيد بکنيد. پس ما کاري که مي‌کنيم، اينه که يک سري پسورد را توسط enum تست مي‌کنيم که يکي جواب بده - يا اينکه نده !
اصولا تست کردن تعداد زيادي پسورد براي پيدا کردن پسورد درست رو crack کردن پسورد به روش brute force يا bf مي‌گن ( اين bf رو با اون bf اشتباه نگيريد!! ). البته استفاده از روش bf مختص NetBIOS نيست و خيلي جاها استفاده ميشه. اينم بگم که استفاده از روش bf يه کمي کلاس کار شما رو به عنوان هکر پايين مياره...
حالا چيري مي‌خوايم، يک فايل بزرگ از پسوردهايي است که معمولا مردم استفاده مي‌کنن. براي پيدا کردن اين فايل‌ها که اصطلاحا dictionary file ناميده مي‌شوند به صورت زير است:
الف) استفاده از ديکشنري‌هاي آماده مثل The Argon که مشهورترين ديکشنري کرکينگ مي‌باشد با حجمي حدود ۲۴ مگابايت!
ب) بعضي وقت‌ها خودمون مي‌خواهيم يه ديکشنري بسازيم، در اين موارد کاري که مي‌کنيم اينه که از نرم‌افزارهاي سازنده ديکشنري استفاده مي‌کنيم. مثلا وقتي که شما مي‌دونيد که فلاني از پسوردهاي ۸ حرفي استفاده مي‌کنه و ... براي اين‌کار نرم‌افزارهاي زيادي هست که چند نمونه مهمش عبارتند از: DCM 2.0 و DICTIONARY MAKER و PASSLIST.TXT GENERATOR و ...

حالا که يه فايل ديکشنري دارم مي‌تونم کار کرک پسورد NetBIOS رو شروع کنم. فرض کنيد که وقتي مي‌خوام Ali رو در يک ip به شماره xxx.xxx.xxx.xxx رو با يک فايل ديکشنري به اسم theargon.lst کرک کنيم. دستوري که براي اين‌کار استفاده مي‌کنيم، اينه:
enum -D -f "theargon.lst" -u "Ali" xxx.xxx.xxx.xxx
+ نوشته شده در  دوشنبه دوازدهم تیر 1385ساعت 1:12  توسط Devil Hacker  | 

ping چيست ؟

ping دستوری است که مشخص می‌کند که آيا يک کامپيوتر خاص که ما ip يا domain آن را می‌دانيم، روشن و فعال (Active) هست يا نه. و اينکه اگر فعال باشد مدت زمان رسيدن بسته‌های tcp/ip از آن کامپيوتر به کامپيوتر ما چقدر است.
کاربرد اين دستور به صورت زير است:
ping ip-or-domain
که به جای ip-or-domain بايد شماره ip و يا domain آن(اگر داشته باشد) را می‌گذاريم.

مثلا ping sazin.com را در command prompt تايپ کردم و به نتايج زير رسيدم :
Pinging sazin.com [63.148.227.65] with 32 bytes of data:

Reply from 63.148.227.65: bytes=32 time=1402ms TTL=105
Reply from 63.148.227.65: bytes=32 time=941ms TTL=105
Reply from 63.148.227.65: bytes=32 time=981ms TTL=105
Reply from 63.148.227.65: bytes=32 time=851ms TTL=105

Ping statistics for 63.148.227.65:
Packets: Sent = 4, Received = 4, Lost = 0 (0% loss),
Approximate round trip times in milli-seconds:
Minimum = 851ms, Maximum = 1402ms, Average = 1043ms
اين نتايج نشان می‌دهد که sazin.com فعال است.

حالا به کامپيوتری با ip شماره 63.148.227.65 (که همان sazin.com است)، ping می‌کنم. نتايج همان است فقط با تغييراتی در سطر اول. (البته time که معنای مدت زمان رسيدن پکت را می‌دهد، با توجه به ترافيک شبکه، کم و زياد خواهد شد). برای ping کردن به اين ip ، دستور 63.148.227.65 ping را صادر می‌کنم :
Pinging 63.148.227.65 with 32 bytes of data:

Reply from 63.148.227.65: bytes=32 time=861ms TTL=105
Reply from 63.148.227.65: bytes=32 time=852ms TTL=105
Reply from 63.148.227.65: bytes=32 time=851ms TTL=105
Reply from 63.148.227.65: bytes=32 time=881ms TTL=105

Ping statistics for 63.148.227.65:
Packets: Sent = 4, Received = 4, Lost = 0 (0% loss),
Approximate round trip times in milli-seconds:
Minimum = 851ms, Maximum = 881ms, Average = 861ms
فرض کنيد که به يک ip که فعال نيست، ping کنيم:
Pinging 217.66.196.1 with 32 bytes of data:

Request timed out.
Request timed out.
Request timed out.
Request timed out.

Ping statistics for 217.66.196.1:
Packets: Sent = 4, Received = 0, Lost = 4 (100% loss),
Approximate round trip times in milli-seconds:
Minimum = 0ms, Maximum = 0ms, Average = 0ms
که نشان می‌دهد که آن ip در آن لحظه فعال نيست.

البته تمام مطالبی که در بالا ذکر شد، در حالتی است که مستقيما به اينترنت وصل شده‌ايد و يا اگر از طريق شبکه محلی به اينترنت وصل هستيد، شبکه شما به درستی پيکربندی شده باشد. اصولا ping يکی از بهترين دستورات برای پيدا کردن ايراد در شبکه است.


- tracert چيست ؟

tracert ( در يونيکس می‌شود traceroute ) ابزاری است که نشان می‌دهد که يک packet اطلاعاتی از کامپيوتر شما چه مسيری را طی می‌کند و از چه کامپيوترهايی می‌گذرد تا به يک مقصد خاص برسد. مقصد را ما مشخص می‌کنيم و معمولا همان کامپيوتری است که داريم footprinting می‌کنيم.

کاربرد اين دستور به صورت زير است:
tracert ip-or-domain
مثلا می‌خواهم ببينم که از چه کامپيوترهايی بايد رد شويم تا به sazin.com برسيم. برای اينکار می‌توان از يکی از دستورهای زير استفاده کرد:
tracert sazin.com
tracert 63.148.227.65
به نتيجه زير رسيدم:
Tracing route to sazin.com [63.148.227.65]
over a maximum of 30 hops:

1 160 ms 160 ms 160 ms 217.218.84.3
2 381 ms 691 ms 1772 ms 217.218.84.5
3 * * 2324 ms 217.218.77.1
4 201 ms 1101 ms 180 ms 217.218.0.252
5 341 ms 220 ms 180 ms 217.218.0.2
6 1993 ms 180 ms 181 ms 217.218.158.41
7 180 ms 160 ms 160 ms 195.146.63.101
8 2824 ms * * 195.146.32.134
9 1472 ms 1463 ms 871 ms 195.146.33.73
10 791 ms 841 ms 811 ms if-1....eglobe.net [207.45.218.161]
11 1692 ms * 2654 ms if-4-....eglobe.net [207.45.222.77]
12 1282 ms 891 ms 1052 ms if-1-....globe.net [207.45.220.245]
13 902 ms 931 ms 881 ms if-15.....globe.net [66.110.8.134]
14 931 ms 861 ms 871 ms if-8-....leglobe.net [64.86.83.174]
15 901 ms 841 ms 852 ms if-5-.....globe.net [207.45.223.62]
16 841 ms 862 ms 851 ms pos6-.....vel3.net [209.0.227.33]
17 841 ms 842 ms 941 ms so-4-1.....vel3.net [209.247.10.205]
18 882 ms 931 ms 851 ms so-0-1....vel3.net [209.247.11.197]
19 871 ms 891 ms 951 ms gige9....vel3.net [209.247.11.210]
20 1011 ms 851 ms 902 ms unknown.Level3.net [63.208.0.94]
21 852 ms * 882 ms 64.156.25.74
22 961 ms 942 ms 841 ms 63.148.227.65

Trace complete.
اين نتايج نشان می‌دهد که بايد از ۲۲ کامپيوتر بگذرم تا به sazin.com برسم. اين اطلاعات همان‌طور که بعدا خواهيد ديد، حاوی اطلاعات زيادی برای پيدا کردن فايروال‌ها و ... است. (بعضی سطرها رو کوتاه کردم و به‌جاش .... گذاشتم)


tracert دارای تعدادی switch است که دوتاش رو توضيح می‌دم:

d-   ==>
با استفاده از اين سويچ در نتايج حاصله فقط ip ها نمايش داده می‌شود.
مثلا می‌نويسيم:   tracert sazin.com -d

h max-hops-   ==>
حداکثر تعداد گام‌ها را تعيين می‌کند. حالت پيش‌فرض ۳۰  است.
مثلا می‌نويسيم:   tracert sazin.com -h 50



از اين دستور بعدا بسيار استفاده خواهيم کرد.


- ادامه بحث telnet

telnet هم جزو مواردی است که در footprinting مورد استفاده قرار می‌گيرد. کاربرد آن در حالتيست که بخواهيم بدانيم که روی فلان پورت چه برنامه‌ای فال‌گوش‌ه و version آن چنده. به اين صورت که به يک پورت خاص (که مي‌دانيم روی آن سرور باز است) تلنت می‌کنيم و بعد می‌بينيم که نتايجی ظاهر می‌شود که نشان‌دهنده اطلاعاتی‌ است که به‌کار می‌رود. گاهی با مکثی طولانی مواجه می‌شويم و هيچ چيزی نمايش داده نمی‌شود، در اين حالت يکی دوبار , Ctrl+Z , Ctrl+D , Ctrl+C , Ctrl+break را می‌زنيم و خارج می‌شويم. در مثال پايين جمع‌بندی مواردی که تا حالا از footprinting گفته‌ام را می‌آورم.


- جمع‌بندی مطالب گفته شده و بررسی يک سايت

فرض کنيد می‌خواهيم در مورد www.iums.ac.ir اطلاعاتی کسب کنيم :

◊ اول به سايت پينگ می‌کنم و ip آن را به‌دست می‌آورم: 194.225.184.15

◊ به کمک ip که به‌دست آورديم، به کمک يک پورت اسکنر پورت‌ها را بررسی می‌کنيم و می‌بينيم که پورت‌هايی مثل ۲۱، ۲۵، ۴۲، ۵۳، ۸۰، ۱۱۰، ۱۱۹، ۱۳۹، ۱۴۳ و ... باز است.

◊ چون domain به ir ختم می‌شود، برای whois کردن از whois.nic.ir استفاده می‌کنم و Name Server آن را به دست می‌آورم که 194.225.184.20 است.

◊ به کمک اين Name Server ، يک nslookup می‌کنم و به نتايج زير می‌رسم:
 iums.ac.ir.                    SOA    sina.i........0 345600)
iums.ac.ir. NS sina.iums.ac.ir
iums.ac.ir. NS ns1.nic.ir
iums.ac.ir. MX 10 sina.iums.ac.ir
smtp.iums.ac.ir. A 195.146.34.181
sina.iums.ac.ir. HINFO Sun-SuperSPARC5/75 UNIX-Solaris-2.6
sina.iums.ac.ir. MX 10 sina.iums.ac.ir
sina.iums.ac.ir. A 194.225.184.20
sina.iums.ac.ir. A 195.146.34.181
sun.iums.ac.ir. CNAME sina.iums.ac.ir
cisco.iums.ac.ir. CNAME router.iums.ac.ir
webmail.iums.ac.ir. A 195.146.34.181
linux.iums.ac.ir. A 194.225.184.19
linux.iums.ac.ir. HINFO Intel-Xeon/800 RedHat-Linux-7.2
mta.iums.ac.ir. A 195.146.34.181
pop3.iums.ac.ir. CNAME sina.iums.ac.ir
localhost.iums.ac.ir. A 127.0.0.1
proxy.iums.ac.ir. CNAME arvand.iums.ac.ir
www.iums.ac.ir. A 195.146.34.180
atrak.iums.ac.ir. A 194.225.184.14
ns1.iums.ac.ir. CNAME sina.iums.ac.ir
arvand.iums.ac.ir. A 194.225.184.13
router.iums.ac.ir. A 194.225.184.1
router.iums.ac.ir. HINFO Cisco3640/Access-Server IOS-IP-12.0
iums.ac.ir. SOA sina.iu.......3456000 345600)
تک تک سطرهای اين نتايج کاربرد دارد که خواهيم رسيد. الان فقط در مورد HIFNO صحبت می‌کنم که برای مشخص تر بودن در بالا به صورت کمی فرورفته‌تر نوشتم. مثلا:
sina.iums.ac.ir.       HINFO  Sun-SuperSPARC5/75  UNIX-Solaris-2.6 
HIFNO برای تعيين نوع کامپيوتر و سيستم‌عامل سرور اهميت دارد. در اين سطر مشخص است که sina.iums.ac.ir از Sun-SuperSPARC5/75 UNIX-Solaris-2.6 استفاده می‌کند.


◊ چون پورت‌های باز را هم توسط پورت اسکنر به دست آورده‌ام به آنها تلنت می‌کنم با دستور:
telnet www.iums.ac.ir portnum
نتايج حاصل از بعضی را می‌بينيد:

25 :
... master.iums.ac.ir Microsoft ESMTP MAIL Service, Version: 5.0.2195.4905 ready at 220
پس پورت ۲۵ (smtp) در آن کامپيوتر از Microsoft ESMTP MAIL Service, Version: 5.0.2195.4905 استفاده می‌کند.

110 :
.OK Microsoft Exchange 2000 POP3 server version 6.0.5762.3 (master.iums.ac.ir) ready+
پس پورت ۱۱۰ (pop3) در آن کامپيوتر از Microsoft Exchange 2000 POP3 server version 6.0.5762.3 استفاده می‌کند.

119 :
NNTP Service 5.00.0984 Version: 5.0.2195.2966 Posting Allowed

و …
+ نوشته شده در  دوشنبه دوازدهم تیر 1385ساعت 1:7  توسط Devil Hacker  | 

معرفی nmap و NMapWin

اگر بخواهيد مهم‌ترين ابزاری را که يک هکر برای footprinting استفاده می‌کند بدانيد، آن نرم‌افزار nmap خواهد بود که برای سيستم‌های لينوکس و يونيکس طراحی شده است. برای هکرهای تازه‌کار که سيستم‌عامل ويندوز را به کار می‌برند، نسخه گرافيکی و تحت ويندوزی طراحی شده است که NMapWin نام دارد و همان امکانات را فراهم می‌آورد. بحث اين‌ جلسه درباره اين نرم‌افزار است. برای داون‌لود اين نرم‌افزار اينجا را کليک کنيد!  اندازه برنامه 6.18 مگابايت است و اگر اتصالتان dial-up است، کمی طول خواهد کشيد. ضمنا توجه کنيد که اين برنامه مخصوص ويندوز ۲۰۰۰ و xp است.

اين نرم‌افزار مجموعه ابزارهای footprinting مثل پورت اسکن، آی‌پی اسکن، تشخيص سيستم‌عامل کامپيوتر مورد نظر (OS detection) و … را گرد هم آورده است. شکل ظاهری برنامه را در زير می‌بينيد:


Nmap



- بررسی ظاهر برنامه

شکل ظاهری برنامه چهار قسمت دارد:

۱- Network Section :
بالاترين قسمت پنجره برنامه است که محلی برای ورود ip يا ip‌ ها دارد به نام Host. بعد از وارد کردن ip و تنظيم کردن پارامترها، دکمه Scan را کليک می‌کنيم تا کار اسکن شروع شود.
اگر قرار باشد بيش از يک ip وارد شود، اين کار را می‌توان به صورت‌های مختلف انجام داد. مثلا: *.*.192.130 يعنی تمام ip هايی که با 192.130 شروع می‌شوند ولی دو عدد بعدی هرچيزی می‌تواند باشد. و نوشتن به صورت 15-192.130.120.12 يعنی عدد آخری می‌تواند از ۱۲ تا ۱۵ باشد.

۲- Option Folder :
اين قسمت در واقع محل تنظيمات است و به کمک آن مشخص می‌کنيم که از برنامه می‌خواهيم که چه‌کاری انجام دهد که مفصلا در موردش صحبت خواهم کرد. در اين قسمت، برگه‌هايی با نام‌های Option , Discover , Scan , ... وجود دارد.

۳- Log Output :
محل ظاهر شدن نتايج است. در حالتی که اسکن شروع نشده باشد، خالی است.

۴- Status bar :
پايين‌ترين بخش پنجره برنامه است و دو بخش مهم دارد:
قسمت سمت چپ نشان می‌دهد که اگر بخواهيم در nmap همين کار رو انجام بديم، چه سويچ‌هايی را بايد بکار بريم ( دقت کنيد که nmap برخلاف NMapWin گرافيکی نيست ). هر تغييری که در قسمت Option Folder اعمال کنيم، در اين قسمت تغييری را مشاهده می‌کنيم و توصيه می‌کنم که حتما به اين قسمت توجه ويژه‌ای داشته باشيد.
اما در سمت راست آن، يک مربع کوچک مشاهده می‌شود که می‌تواند به رنگ‌های سبز يا قرمز باشد. سبز يعنی اينکه برنامه آماده برای اجرای دستورات شماست و قرمز يعنی در حال انجام دستورات وارد شده است و فعلا دستور جديد نمی‌پذيرد.


- شروع کار با NMapWin

فرض کنيد که می‌خواهم سايت far30.com رو می‌خواهم مورد بررسی قرار دهم. برای اينکار ابتدا ip رو بدست‌ آورده (63.148.227.65) و در قسمت Host تايپ می‌کنيم. حالا فعلا بدون اعمال تغييری در قسمت Option Folder ، دکمه Scan رو کليک می‌کنيم. اسکن شروع می‌شود و بعد از چند دقيقه، نتايج زير در قسمت Log Output ظاهر می‌شود:
Starting nmap V. 3.00 ( www.insecure.org/nmap )
Interesting ports on (63.148.227.65):
(The 1583 ports scanned but not shown below are in state: closed)
Port State Service
21/tcp open ftp
25/tcp open smtp
31/tcp open msg-auth
53/tcp open domain
80/tcp open http
110/tcp open pop-3
135/tcp open loc-srv
143/tcp open imap2
443/tcp open https
445/tcp open microsoft-ds
1025/tcp open NFS-or-IIS
1026/tcp open LSA-or-nterm
1050/tcp open java-or-OTGfileshare
1433/tcp open ms-sql-s
3372/tcp open msdtc
3389/tcp open ms-term-serv
6666/tcp open irc-serv
7007/tcp open afs3-bos
Remote operating system guess: Windows 2000/XP/ME
Nmap .... -- 1 IP address (1 host up) scanned in 156 seconds
در همين‌جا سه نوع اطلاعات قابل دسترسی است:
۱- ليست پورت‌های باز روی کامپيوتر سرور و کاربرد آن پورت‌ها
۲- تشخيص سيستم عامل که Windows 2000/XP/ME حدس زده شده است (سطر ماقبل آخر)
۳- و سطر آخر می‌گويد که اين ip روشن (up) است.


- بررسی برگه Scan از قسمت Option Folder

اين برگه خود ۲ بخش دارد:

+> بخش Mode :
در درس‌های قبلی گفتم که اسکنينگ انواع مختلفی داره، و اينجا جايی است که نوع اسکنينگ رو مشخص می‌کنيم:
- Connect : اسکن از نوع TCP connect scan است که قبلا در درس هفتم درباره‌اش بحث کرده‌ام.
- SYN Stealth : در درس هفتم درباره اين هم گفته‌ام. - پيش‌فرض هم همين است
- Null Scan , Xmas tree , FIN Stealth : برای سرورهای غير از ويندوز کار می‌کنند.
- UDP Scan : برای اسکن کردن پورت‌های udp است.
- Ping Sweep : برای عمل ip scanning است که بدانيم که از بين يک سری ip کدام‌ها فعال هستند.
- List Scan : همان Ping Sweep است ولی به طوری که ip مان لو نرود.
- ACK Scan : معمولا برای تشخيص فايروال‌ها کاربرد دارد.
- Window Scan : همان ACK Scan است ولی کامل‌تر
- RCP Scan : جزو کامل‌ترين حالت‌های اسکنينگ است با اطلاعات فراوان.

+> بخش Scan Options :
اين قسمت شش گزينه دارد که فقط يکی‌شان به درد می‌خوره:
- Port Range : مشخص می‌کند که چه پورت‌هايی بايد اسکن شود: اگر خالی بماند، يعنی همه پورت‌ها ، اگر يک عدد نوشته شود يعنی فقط آن پورت و اگر به‌صورت n-m نوشته شود (که n و m عدد هستند) يعنی از پورت n تا پورت m  اسکن شود.


- بررسی برگه Discover از قسمت Option Folder

اين برگه دارای چهار گزينه است:

- TCP Ping : برای بررسی فعال بودن کامپيوتر مورد نظر می‌تواند به‌کار رود.
- ICMP Ping : پينگ فقط از نوع ICMP باشد.
- TCP+ICMP : برای بررسی فايروال‌ها مناسب است (پيش‌فرض)
- Don"t Ping : پينگ نکند.


- بررسی برگه Options از قسمت Option Folder

اين برگه خود ۲ بخش دارد:

+> بخش Options :

- Fragmentation : اگر بخواهيم در اسکنينگ‌هايی از نوع Null, Xmas, FIN, SYN تا حدودی تغييرات اعمال کنيم تا حداقل خطر را برای ما داشته باشند، می‌توان اين گزينه را انتخاب کرد. ولی بايد توجه داشت که گاهی با انتخاب اين گزينه اسکنينگ موفقيت آميز نخواهد بود.
- Get Idented Info : اگر بخواهيم اسکنينگ از نوع connect صورت دهيم، با انتخاب اين گزينه گاه اطلاعات ذی‌قيمتی برای ما به ارمغان می‌آورد.
- Resolve All : در حالت پيش‌فرض، اين نرم‌افزار روی ip هايی که up هستند، عمل Reverse Whois را انجام می‌دهد (يعنی از روی ip، به دنبال اسم DNS مربوطه می‌گردد). اگر Resolve All را انتخاب کرده باشيم، روی همه ip ها، چه up و چه down عمل Reverse Whois انجام خواهد شد.
- Don"t Resolve : هرگز Reverse Whois نخواهد کرد.
- OS Detection : از جمله مهم‌ترين گزينه‌های اين نرم‌افزار است که اگر انتخاب‌شده باشد، برنامه سعی می‌کند که سيستم‌عامل کامپيوتر مقابل را حدس بزند.
- Random Host : به صورت تصادفی ip هايی را تست می‌کند، و هرگز هم به پايان نمی‌رسد.

+> بخش Debug :

- Debug : اگر مارک شده باشد، نتايج ديباگ مرحله به مرحله در خروجی نشان داده می‌شود.
- Verbose : اگر انتخاب‌شده باشد، پيشرفت کار را نشان می‌دهد.
- Very Verbose : پيشرفت کار را با نهايت جزئيات نشان می‌دهد.


- بررسی برگه Timing از قسمت Option Folder

اين برگه خود ۲ بخش دارد:

+> بخش Throttle :

در اين بخش هرچه گزينه‌های بالاتر را انتخاب کنيد، کار کندتر و دقيق‌تر است و احتمال detection (لو رفتن) شما کمتر است و هرچه پايين تر برعکس. به نظر می‌رسد، Normal بهترين انتخاب باشد.

+> بخش Timeouts :

- Host Timeout : حداکثر زمانی را مشخص می‌کند که برای يک ip می‌تواند صرف شود.
- Max RTT : حداکثر زمانی را مشخص می‌کند که برای يک probe می‌تواند صرف شود. پيش‌فرض، 9000 است (يعنی ۹ ثانيه)
- Min RTT : برای هر probe حداقل به اين اندازه صبر می‌کند.
- Initial RTT : اين گزينه خصوصا در ip هايی که فايروال دارند، مفيد است.
- Parallelism : اگر در مورد acw_spscan دقت کرده‌ باشيد، اين برنامه هر بار فقط يک پورت را پروب می‌کند و نه بيشتر ( به همين خاطر است که اول اسم آن simple دارد ). ولی محصولات واقعی بايد همزمان تعدادی پورت را تست کنند. در اين قسمت می‌توان حداکثر تعداد پورت‌هايی که می‌تواند همزمان پروب شوند را مشخص می‌کنيم.
- Scan Delay : بين هر اسکن، حداقل به اين ميزان صبر می‌کند.


- بررسی برگه Files از قسمت Option Folder

اين برگه خود ۲ بخش دارد:

+> بخش Input :

برای اينکه روند کارها را سريع‌تر کنيم، می‌توان از اين بخش استفاده کرد. در اين حالت ورودی از يک فايل خوانده می‌شود.

+> بخش Output :

اين قسمت برای آن است که نتايج را در يک فايل ذخيره کنيم. اين فايل می‌تواند به‌صورت Normal (متنی معمولی)، Grep (که الان ديگه به‌کار نميره)، XML و يا All (هر سه مورد) باشد.


- بررسی برگه Service از قسمت Option Folder

فرض کنيد می‌خواهيد اول هر هفته فلان ip رو تست کنيد و کارهايی از اين‌دست... اين برگه برای همين‌جور کارهاست (ميشه گفت يک نوع اتوماسيون)


- بررسی برگه Win32 از قسمت Option Folder

اين برگه دو بخش دارد به نام‌های Options , Commands که فقط Options رو بررسی می‌کنم:

- No Pcap : وقتی که NMapWin را نصب می‌کنيم، Pcap هم نصب می‌شود ( که فقط روی سيستم‌های ويندوز ۲۰۰۰ و xp می‌تواند نصب شود) و کارها را برعهده می‌گيرد. اگر بخواهيم که از آن استفاده نشود و به‌جای آن از Raw Socket استفاده شود، اين گزينه را مارک می‌کنيم.
- No IP HLP Api : مثل بالايی فقط اينکه بين ارسال هر پکت، ۱۵ ثانيه منتظر می‌ماند.
- No Raw Sockets : با انتخاب آن Raw Socket به‌کار نمی‌رود.
- Force Raw Socket : باعث می‌شود که فقط Raw Socket به‌کار رود.
- Win Trace : برای سيستم‌های Win32 کمی اطلاعات بيشتری به‌دست می‌دهد.


- استفاده از NMapWin برای تعيين نوع سيستم عامل

اگر مهم‌ترين کاربرد‌های nmap را بخواهيم بدانيم، يکی port scanning و ديگری OS detection (تشخيص سيستم‌عامل مقابل) است که ويژگی دوم به قدری مهم است که گاه nmap را با همين ويژگی می‌شناسند. برای اينکه نوع سيستم‌عامل را تعيين کنيم، بايد در برگه Options از NMapWin، گزينه OS detection انتخاب شده باشد.
حالا چند مثال را بررسی می‌کنيم (شما خودتان اين‌ ip ها و ip های ديگر را تست و تمرين کنيد) :

194.225.184.15
Remote operating system guess: Windows 2000 server SP2

195.219.176.5
Remote operating system guess: Linux Kernel 2.4.0 - 2.5.20

206.104.238.208
Remote operating system guess: Linux 2.1.19 - 2.2.20

217.66.199.6
(Remote operating system guess: Cisco router running IOS 12.1.5-12.2(6a

63.148.227.65
Remote operating system guess: Windows 2000/XP/ME

194.225.184.2
No exact OS matches for host (If you know what OS is running on it, see http://www.insecure.org/cgi-bin/nmap-submit.cgi).
در اين مورد می‌بينيد که nmap موفق به تعيين نوع سيستم‌عامل نشده است. ممکن است دليلش اين باشد که ip در آن لحظه up نبوده‌ است.

نکته‌ای که بايد در نظر داشت اين است که گاه بايد از يک سری اطلاعات فنی هم استفاده کرد تا به جواب قطعی رسيد :
- مثلا ip ماقبل آخر که نتيجه آن به صورت Windows 2000/XP/ME ظاهر شده است، متعلق به sazin.com است که چون يک سايت است و بايد در يک سرور باشد و هيچ سروری نمی‌تواند ME يا XP باشد، پس سيستم‌عامل آن Win 2000 خواهد بود.
- يا يک حالت ديگر موردی است که ببينيد صفحات يک وب سايت با asp يا asp.net درست شده است (مثلا اسم صفحه به صورت zzzzzz.asp يا zzzzzz.aspx باشد، که نمونه آن سايت far30.com است که اسم همين صفحه default.asp است). در اين حالت سرور آن حتما سروری از محصولات مايکروسافت است مثل Win NT و يا Win 2000 و نمی‌تواند Linux يا Unix يا Sun Solaris و... باشد.


- چگونه از nmap استفاده کنيم؟

قبلا با نرم‌افزار NMapWin آشنا شديد که نسخه گرافيکی nmap برای ويندوز بود. nmap در واقع نرم‌افزار اصلی است که هم برای يونيکس (لينوکس) و هم برای ويندوز نسخه‌هايی را دارد. nmap برخلاف NMapWin، حالت خط فرمانی (command prompt) دارد. در اين قسمت می‌خواهيم با nmap مخصوص ويندوز آشنا شويم. برای داون‌لود اين نرم‌افزار اينجا را کليک کنيد. (اگر قبلا NMapWin را نصب نکرده‌ايد، بايد از يک نسخه ديگر از nmap که اصطلاحا nmap installer نام دارد، استفاده کنيد. اين نسخه nmap را می‌توانيد از اينجا داون‌لود کنيد. )
همان‌‌طور که می‌دانيد، در نرم‌افزارهای خط فرمانی، بايد از پارامترها استفاده کنيم. با توجه به اينکه پارامترهای nmap بسيار زياد و يادگيری آنها مشکل است، ما برای پيدا کردن پارامترهای درست برای يک عمل خاص ( که معمولا ip scanning يا port scanning است) از NMapWin استفاده می‌کنيم. به اين ترتيب که در NMapWin تنظيمات را انجام می‌دهيم و بعد در پايين پنجره آن مشاهده می‌کنيد که در قسمت :CMD ليست پارامترها را به دست می‌آوريم. اين مراحل را با دو مثال شرح می‌دم:

۱- می‌خواهيم برای پورت‌های ۱ تا ۲۰۰ در کامپيوتری که ip آن 63.148.227.65 است، يک پورت اسکننيگ انجام دهيم. برای اين‌کار در NMapWin، برگه Scan را درحالت SYN Stealth تنظيم می‌کنيم و Port Range را می‌نويسيم: 200-1 و بعد برگه Discover بايد در حالت TCP+ICMP باشد و اگر بخواهيم نوع سيستم‌عامل را هم مشخص کنيم، در برگه Options، گزينه OS detection را در حالت انتخاب شده قرار می‌دهيم. ip را هم در بالای پنجره، 63.148.227.65 می‌نويسيم. حالا آماده اسکن هستيم ولی ما می‌خواهيم اين کار را با nmap انجام دهيم، پس فقط بايد قسمت CMD را از پايين پنجره ببينيد، ملاحظه می‌کنيد که نوشته شده:
CMD: -sS -PT -PI  -p 1-200 -O -T 3 63.148.227.65
با حذف کلمه :CMD به عبارت زير می‌رسيم:
-sS -PT -PI  -p 1-200 -O -T 3 63.148.227.65
اينها پارامتر‌هايی است که بايد در nmap استفاده کنيد. به اين صورت که می‌نويسيد:
nmap -sS -PT -PI  -p 1-200 -O -T 3 63.148.227.65
و بعد از اجرای دستور و صبر کردن برای چند دقيقه، نتايج را می‌بينيم.
بعد از مدتی که با nmap کار کنيد، اين پارامترها را می‌آموزيد و ديگه نيازی به NMapWin نخواهيد داشت. مثلا همين O- يعنی OS detection، و 200-p 1 يعنی پورت‌های ۱ تا ۲۰۰ می‌باشد. بعدها خودتان می‌بينيد که کار کردن با nmap بسيار دلچسب‌تر از NMapWin است.

۲- می‌خواهيم يک ip scanning انجام دهيم برای 195.219.176.0 تا 195.219.176.10 . برای اينکار در NMapWin، در برگه Mode، گزينه Ping Sweep را انتخاب می‌کنيم. در برگه Discovery، گزينه ICMP Ping را انتخاب کرده و در برگه Options، گزينه OS detection را در حالت انتخاب نشده قرار می‌دهيم. برای نوشتن ip ملاحظه می‌فرماييد که 195.219.176 در هر دو مشترک است، پس می‌نويسيم: 10-195.219.176.0 .حالا می‌بينيم که پارامترها به صورت زير است:
-sP -PI -T 3 195.219.176.0-10
پس ما می‌نويسيم:
nmap -sP -PI -T 3 195.219.176.0-10
+ نوشته شده در  دوشنبه دوازدهم تیر 1385ساعت 1:6  توسط Devil Hacker  | 

آموزش 4

- چگونه يک ارتباط TCP برقرار می‌شود که بگوييم فلان پورت باز است يا نه؟

برای اينکه تعيين کنيم که يک پورت روی يک سرور باز است يا نه، معمولا بايد يک TCP connect scan انجام دهيم. اول اين را بگم که Port Scanning انواع مختلف دارد که فعلا ما نوع TCP connect را مدنظر داريم. اين نوع اسکن سه مرحله دارد که به آن TCP"s 3-way handshakeمی‌گويند:
۱- اول کامپيوتر ما به سمت سرور يک SYN packet می‌فرستد که به معنی درخواست اتصال است.
۲- اگر سرور اين درخواست را قبول کند، در مرحله دوم سرور به سمت ما يک SYN/ACK packet می‌فرستد.
۳- در مرحله آخر کامپيوتر ما يک ACK packet به سمت سرور می‌فرستد.

نوع ديگری از پورت اسکن TCP SYN scan نام دارد. با توجه به اينکه معمولا اگر پورت اسکن به روش بالا (TCP connect scan) انجام دهيم، معمولا در سرور اين اتصال ذخيره خواهد شد و بعدا می‌تواند ما را رديابی کنند، به جای آن می‌توان از TCP SYN scan استفاده کرد. در اين نوع اسکن، مراحل ۱ و ۲ از بالا انجام می‌شود ولی مرحله ۳ نه! اگر در مرحله ۲ به ما يک SYN/ACK برسد، آن پورت باز است و اگر يک RST/ACK برسد، يعنی بسته است.

انواع ديگری از پورت اسکنينگ هم وجود دارد مثل UDP scan, TCP Window scan, TCP ACK scan, TCP Null, TCP Xmas Tree, TCP FIN Scan


- چگونه می‌توان عمل Port scanning را انجام داد؟

در تمام مطالبی که تا اين مرحله گفته‌ام سعی کرده‌ام که فقط از ابزارهای موجود در ويندوز استفاده کنم و هيچ ابزار ديگری به‌کار نبرم، اما در مبحث پورت اسکنينگ چون هيچ ابزاری در ويندوز برای اين‌ کار نيست، به‌ناچار بايد يک سری برنامه را از اينترنت داون‌لود کنيد. (توجه داشته باشيد که فعلا حرفی از لينوکس نزده‌ام و سعی می‌کنم فعلا هيچ بحثی را در مورد آن مطرح نکنم)

برای Port Scanning می‌توان از ابزارهای مختلفی استفاده کرد که اکثرا برای لينوکس طراحی شده‌اند، اما مهم‌ترين پورت اسکنرها برای ويندوز عبارتند از:

۱- نرم‌افزار NMapWin v1.3.0 :
نسخه گرافيکی و مخصوص ويندوز برای nmap است (nmap در لينوکس استفاده می‌شود). nmap از کامل‌ترين ابزارهايی است که هکر‌ها استفاده می‌کنند که علاوه بر توانايی انواع پورت اسکنينگ‌ها، می‌تواند کارهای بسياری چون تشخيص سيستم‌عامل سرور و ... را انجام دهد. اين ابزار را بعدا توضيح خواهم داد ولی فعلا برای کار ما بيش‌ از حد کامله ;-)

۲- NetScanTools Pro 2000 :
اين هم از بهترين‌هاست ولی چون پولی است به‌ جای داون‌لود بايد در CD هايی که در بازار هست پيدايش کنيد.

۳- WinScan :
برای اسکن کردن TCP (ونه UDP) می‌توانيد از آن استفاده کنيد. من زياد ازش خوشم نيومد.

۴- ipEye v1.2 :
من در این درس از اين نرم‌افزار استفاده خواهم کرد، برای داون‌لود آن می‌توانيد به سايت http://www.ntsecurity.nu/ مراجعه کنيد يا مستقيما با کليک روی اين لينک آن را داون‌لود کنيد. لازم است بگويم که اين نرم‌افزار فقط در ويندوز ۲۰۰۰ و xp کار می‌کند و نيز در يک بار اجرا فقط يک ip را می‌تواند تست کند. ضمنا فقط TCP را تست می‌کند.


- چگونه از ipEye برای پورت اسکنينگ استفاده کنيم؟

با تايپ ipEye در command prompt اين نتايج ظاهر می‌شود:
ipEye 1.2 - (c) 2000-2001, Arne Vidstrom (arne.vidstrom@ntsecurity.nu)
- http://ntsecurity.nu/toolbox/ipeye/

Error: Too few parameters.

Usage:

ipEye <target IP> <scantype> -p <port> [optional parameters]
ipEye <target IP> <scantype> -p <from port> <to port>
[optional parameters]

<scantype> is one of the following:
-syn = SYN scan
-fin = FIN scan
-null = Null scan
-xmas = Xmas scan>br>
(note: FIN, Null and Xmas scans don"t work against Windows systems.

[optional parameters] are selected from the following:
-sip <source IP> = source IP for the scan
-sp <source port> = source port for the scan
-d <delay in ms> = delay between scanned ports in milliseconds
(default set to 750 ms)

فرض کنيد که می‌خواهيم سايت سازين را از نظر پورت‌ها از پورت ۱ تا ۲۰۰ تست کنيم. اول بايد ip آن را به دست بياوريم که می‌شود، 63.148.227.65 و حالا به کمک دستور زير آن را بررسی می‌کنيم:
ipeye 63.148.227.65 -syn -p 1 200
دقت کنيد که 63.148.227.65 عدد ip سازين، syn- يعنی SYN SCAN و p 1 200- يعنی تست از پورت ۱ تا ۲۰۰ باشد. البته پارامترهای ديگری را هم می‌شود ست کرد که فعلا به درد ما نمی‌خورد. با اجرای اين دستور به نتايج زير می‌رسيم:
ipEye 1.2 - (c) 2000-2001, Arne Vidstrom (arne.vidstrom@ntsecurity.nu)
- http://ntsecurity.nu/toolbox/ipeye/

1-20 [drop]
21 [open]
22 [closed or reject]
23-24 [drop]
25 [open]
26-52 [drop]
53 [open]
54-79 [drop]
80 [open]
81-109 [drop]
110 [open]
111-142 [drop]
143 [open]
144-200 [drop]
201-65535 [not scanned]
Closed يعنی کامپيوتر در آن طرف هست ولی به پورت گوش نمی‌دهد، Reject يعنی اينکه يک firewall هست که اجازه اتصال به آن پورت را نمی‌دهد، Drop يعنی اينکه يک firewall همه‌چيز را پس‌ می‌زند و يا اصلا کامپيوتری اونور نيست، Open هم که يعنی باز.
در مورد سازين می‌بينيد که از بين پورت‌های ۱ تا ۲۰۰ ، پورت‌های ۲۱، ۲۵، ۵۳، ۸۰، ۱۱۰، ۱۴۳ باز است و می‌توان به‌ آنها telnet کرد. دقت کنيد که تا تمام پورت‌هايی که مشخص شده، تست نشده است، هيچ نتيجه‌ای نشان داده نمی‌شود و يه‌کم صبر می‌خواد.


- تعيين پورت‌های باز کامپيوتر خودتان

می‌خواهيم درباره کامپيوتر خودمان اين اطلاعات را پيدا کنيم. برای اين کار يکی از دستورات زير را به کار می‌بريم:
netstat -an
netstat -a
فرق اين دو دستور در اين است که اولی پورت‌ها را به صورت عددی و دومی به صورت معادل اسمی آن پورت می‌نويسد. مثلا معادل اسمی پورت 7 ، echo است.

مثلا اگه netstat -an را تايپ کنم، به اطلاعات زير می‌رسم:
Active Connections

Proto Local Address Foreign Address State
TCP 0.0.0.0:7 0.0.0.0:0 LISTENING
TCP 0.0.0.0:9 0.0.0.0:0 LISTENING
TCP 0.0.0.0:13 0.0.0.0:0 LISTENING
TCP 0.0.0.0:17 0.0.0.0:0 LISTENING
TCP 0.0.0.0:19 0.0.0.0:0 LISTENING
TCP 0.0.0.0:21 0.0.0.0:0 LISTENING
TCP 0.0.0.0:25 0.0.0.0:0 LISTENING
TCP 0.0.0.0:53 0.0.0.0:0 LISTENING
TCP 0.0.0.0:80 0.0.0.0:0 LISTENING
TCP 0.0.0.0:119 0.0.0.0:0 LISTENING
TCP 0.0.0.0:135 0.0.0.0:0 LISTENING
TCP 0.0.0.0:143 0.0.0.0:0 LISTENING
TCP 0.0.0.0:443 0.0.0.0:0 LISTENING
TCP 0.0.0.0:445 0.0.0.0:0 LISTENING
TCP 0.0.0.0:515 0.0.0.0:0 LISTENING
TCP 0.0.0.0:563 0.0.0.0:0 LISTENING
TCP 0.0.0.0:1025 0.0.0.0:0 LISTENING
TCP 0.0.0.0:1026 0.0.0.0:0 LISTENING
TCP 0.0.0.0:1033 0.0.0.0:0 LISTENING
TCP 0.0.0.0:1037 0.0.0.0:0 LISTENING
TCP 0.0.0.0:1040 0.0.0.0:0 LISTENING
TCP 0.0.0.0:1041 0.0.0.0:0 LISTENING
TCP 0.0.0.0:1043 0.0.0.0:0 LISTENING
TCP 0.0.0.0:1755 0.0.0.0:0 LISTENING
TCP 0.0.0.0:1801 0.0.0.0:0 LISTENING
TCP 0.0.0.0:3372 0.0.0.0:0 LISTENING
TCP 0.0.0.0:3389 0.0.0.0:0 LISTENING
TCP 0.0.0.0:6034 0.0.0.0:0 LISTENING
TCP 0.0.0.0:6666 0.0.0.0:0 LISTENING
TCP 0.0.0.0:7007 0.0.0.0:0 LISTENING
TCP 0.0.0.0:7778 0.0.0.0:0 LISTENING
TCP 0.0.0.0:8181 0.0.0.0:0 LISTENING
TCP 127.0.0.1:1039 0.0.0.0:0 LISTENING
TCP 127.0.0.1:1433 0.0.0.0:0 LISTENING
TCP 127.0.0.1:2103 0.0.0.0:0 LISTENING
TCP 127.0.0.1:2105 0.0.0.0:0 LISTENING
TCP 127.0.0.1:2107 0.0.0.0:0 LISTENING
UDP 0.0.0.0:7 *:*
UDP 0.0.0.0:9 *:*
UDP 0.0.0.0:13 *:*
UDP 0.0.0.0:17 *:*
UDP 0.0.0.0:19 *:*
UDP 0.0.0.0:68 *:*
UDP 0.0.0.0:135 *:*
UDP 0.0.0.0:161 *:*
UDP 0.0.0.0:445 *:*
UDP 0.0.0.0:1030 *:*
UDP 0.0.0.0:1036 *:*
UDP 0.0.0.0:1038 *:*
UDP 0.0.0.0:1042 *:*
UDP 0.0.0.0:1075 *:*
UDP 0.0.0.0:1434 *:*
UDP 0.0.0.0:1645 *:*
UDP 0.0.0.0:1646 *:*
UDP 0.0.0.0:1755 *:*
UDP 0.0.0.0:1812 *:*
UDP 0.0.0.0:1813 *:*
UDP 0.0.0.0:3456 *:*
UDP 0.0.0.0:3527 *:*
UDP 127.0.0.1:53 *:*
UDP 127.0.0.1:1028 *:*
UDP 127.0.0.1:1029 *:*
UDP 127.0.0.1:1035 *:*
UDP 127.0.0.1:1044 *:*
UDP 127.0.0.1:1045 *:*
UDP 127.0.0.1:1100 *:*
من دستور را موقعی اجرا کردم که به اينترنت متصل نبودم. اگر همين کار را در زمان اتصال به اينترنت انجام می‌دادم، يک سری سطرهای جديد هم اضافه می‌شد که مربوط به آن اتصال می‌شد. و نيز دقت کنيد که من سويچ an- را استفاده کردم و پورت‌ها به صورت عددی نمايش داده شده است که همين الان - الساعه - براتون توضيح می‌دم:

اولين نکته‌ای که به نظر می‌رسد، نامی است که برای هر ستون نوشته شده است:
  Proto      Local Address       Foreign Address       State
- Proto : يعنی پروتکل، که می‌تواند TCP يا UDP باشد.
- Local Address : نشان‌دهنده ip کامپيوتر خودمان و شماره پورت‌هاست. مثلا سطر اول می‌گويد که ip من 0.0.0.0 است (دقت کنيد که من به اينترنت متصل نيستم) و اولين پورت باز (از نوع TCP با توجه به اول سطر) عدد ۷ است زيرا اين به صورت 0.0.0.0:7 نوشته شده است که قسمت قبل از کاراکتر : ، ip است و بعد از کاراکتر :، پورت است.
- Foreign Address : چون در اين مثال از سويچ a- يا an- استفاده کرده‌ايم، کاربردی ندارد. ولی بعدا خواهيد ديد که اگر از يک سويچ ديگر استفاده کنيم، می‌تواند مهم باشد.
- State : وضعيت اتصال را نشان می‌دهد


حالا اگه پورت‌ها را يکی يکی بررسی کنيد، می‌بينيد که در پروتکل TCP ، پورت‌های ۷، ۹، ۱۳، ۱۷، ۱۹، ۲۱ و... باز است و در پروتکل UDP ، پورت‌های ۷، ۹، ۱۳، ۱۷، ۱۹، ۶۸ و ... باز است.

حالا ممکن است بپرسيد که اين اطلاعات به چه دردی می‌خورد؟
جواب اين است که دانستن اين اطلاعات برای محافظت از خودتان در برابر همکارانتان (هکرها) است. مثلا اگر يک تروجان روی کامپيوتر شما نصب شده باشد، با اين دستور می‌توان آن را کشف کرد.

+ نوشته شده در  دوشنبه دوازدهم تیر 1385ساعت 1:2  توسط Devil Hacker  | 

آموزش 3


- TCP و UDP چيست؟

مدل TCP/IP که برای ارتباط اينترنتی به‌کار می‌رود، می‌توان به لايه‌های مختلفی تقسيم‌بندی کرد که بعدا بيشتر توضيح می‌دم، اما يکی از اين لايه‌ها، لايه ارتباط host2host است که خود شامل دو پروتکل است به نامهای TCP و UDP :

۱- (TCP (Transmission Control Protocol :
اين پروتکل قوی‌تر و قابل اعتمادتر است و اصولا پروتکل مهمتری نسبت به UDP محسوب می‌شود. اين پروتکل توانايی بازبينی بسته‌هاو کنترل خطا را هم دارد.

۲- (UDP (User Datagram Protocol :
اين پروتکل برای کاهش overflow طراحی شده است و در خيلی از موارد وابسته به TCP است.

نکته مهم اين است که وقتی با يک پورت خاص روی يک کامپيوتر ديگر ارتباط برقرار می‌کنيم، اين ارتباط می‌تواند از نوع TCP يا UDP باشد. بنابراين وقتی می‌خواهيم يک کامپيوتر خاصی را از نظر پورت‌ها بررسی کنيم، هردو بايد بررسی شود.


- تقسيم‌بندی پورت‌ها از روی شماره آنها

۱- پورت‌های 0 تا 1023 :
مشهورترين پورت‌ها هستند و معمولا هرکدام برای يک سرويس خاص استفاده می‌شود. با تعدادی از اين پورت‌ها در جلسات قبل آشنا شده‌ايد.

۲- پورت‌های 1024 تا 49151 :
اين سری از پورت‌ها مشخصا با هيچ‌يک از سرويس‌های اينترنتی مرتبط نيستند بلکه وقتی که با يک ابزار شبکه مانند مرورگر اينترنت(مثل Internet Explore يا Netscape Navigator )، نرم‌افزار ارسال و دريافت E-mail (مثل Outlook يا Edura )، نرم‌افزارهای FTP (مثل WS-FTP يا Cute-FTP ) کار می‌کنيد، يکی از اين پورت‌ها به صورت random باز شده و يک ارتباط با سرور (با توجه به‌نوع سرويس اينترنتی که می‌دهد که يکی از پورت‌های 0 تا 1023 است) برقرار شده و داده‌ها ارسال و دريافت می‌شوند. يعنی پورت شما يکی از پورت‌های اين قسمت است و پورت سرور يکی از پورت‌های بالايی.اين سری پورت‌ها را پورت‌های register شده هم می‌گويند.

۳- پورت‌های 49152 تا 65535 :
اين سری از پورت‌ها به‌ندرت استفاده می‌شوند. کاربرد اساسی آنها برای يک سری سرويس‌های خاص اينترنتی است و يا توسط trojanها (که برای Hack کردن کامپيوتر است) است. البته خيلی از trojanهای معروف از پورت‌های رديف ۲ هم استفاده می‌کنند و اين تقسيم‌بندی‌ها هميشه برقرار نيست و به‌همين علت است که گاهی پورت‌ها را به دو‌دسته زير 1024 و بالای 1024 تقسيم‌ می‌کنند.


- تکميل ليست پورت‌ها

در جلسه دوم در مورد مهمترين پورت‌ها صحبت کردم. حالا يک ليست کامل‌تر را در اين درس می‌گم. اگر می‌خواهيد يک مرجع نسبتا کامل برای مراجعه داشته باشيد، اينجا را کليک کنيد. دقت کنيد درس امروز و نيز لينک بالا هيچ بحثی در مورد تروجان‌ها نمی‌کند زيرا تروجان‌های شناخته شده هم يک سری پورت پيش‌فرض دارند که در جای خود بحث خواهد شد.
Ports   TCP/UDP     Service or Application
------ ------- ----------------------------------------
7 tcp echo
11 tcp systat
19 tcp chargen
21 tcp ftp-data
22 tcp ssh
23 tcp telnet
25 tcp smtp
42 tcp nameserver
43 tcp whois
49 udp tacacs
53 udp dns-lookup
53 tcp dns-zone
66 tcp oracle-sqlnet
69 udp tftp
79 tcp finger
80 tcp http
81 tcp alternative for http
88 tcp kerberos or alternative for http
109 tcp pop2
110 tcp pop3
111 tcp sunrpc
118 tcp sqlserv
119 tcp nntp
135 tcp ntrpc-or-dec
139 tcp netbios
143 tcp imap
161 udp snmp
162 udp snmp-trap
179 tcp bgp
256 tcp snmp-checkpoint
389 tcp ldap
396 tcp netware-ip
407 tcp timbuktu
443 tcp https/ssl
445 tcp ms-smb-alternate
445 udp ms-smb-alternate
500 udp ipsec-internet-key-exchange (ike)
513 tcp rlogin
513 udp rwho
514 tcp rshell
514 udp syslog
515 tcp printer
515 udp printer
520 udp router
524 tcp netware-ncp
799 tcp remotely possible
1080 tcp socks
1313 tcp bmc-patrol-db
1352 tcp notes
1433 tcp ms-sql
1494 tcp citrix
1498 tcp sybase-sql-anywhere
1524 tcp ingres-lock
1525 tcp oracle-srv
1527 tcp oracle-tli
1723 tcp pptp
1745 tcp winsock-proxy
2000 tcp remotely-anywhere
2001 tcp cisco-mgmt
2049 tcp nfs
2301 tcp compaq-web
2447 tcp openview
2998 tcp realsecure
3268 tcp ms-active-dir-global-catalog
3268 udp ms-active-dir-global-catalog
3300 tcp bmc-patrol-agent
3306 tcp mysql
3351 tcp ssql
3389 tcp ms-termserv
4001 tcp cisco-mgmt
4045 tcp nfs-lockd
5631 tcp pcanywhere
5800 tcp vnc
6000 tcp xwindows
6001 tcp cisco-mgmt
6549 tcp apc
6667 tcp irc
8000 tcp web
8001 tcp web
8002 tcp web
8080 tcp web
9001 tcp cisco-xremote
12345 tcp netbus
26000 tcp quake
31337 udp backorifice
32771 tcp rpc-solaris
32780 udp snmp-solaris
43188 tcp reachout
65301 tcp pcanywhere-def



- چگونه به يک پورت Telnet کنيم؟

برای اينکه عملکرد يک پورت برای شما روشن شود، بايد به آن پورت Telnet کنيد. (البته معمولا تعدادی از پورت‌هايی را که ممکن است اطلاعاتی مهم را در اختيار هکر‌ها قرار دهند مثل پورت ۷۹ معمولا بسته است و ارتباط با آنها شايد برقرار نشود.) برای telnet کردن در command prompt دستور زير را تايپ کنيد:
  telnet hostname   portnum 
در اين دستور به‌جای hostname شماره ip و يا نام سايت را وارد می‌کنيد و به‌جای portnum شماره پورت و يا معادل آن از جدول. مثلا برای تلنت کردن به پورت ۱۳ که ساعت و تاريخ را به‌دست می‌دهد در کامپيوتری به‌ اسم www.iums.ac.ir مي‌نويسيد:
  telnet iums.ac.ir 13 
telnet iums.ac.ir daytime
هر دو اين دستورات معادل هم هستند.
تلنت کردن معمولا اولين کاری است که يک هکر برای هک کردن يک سايت انجام می‌دهد، زيرا بعضی از پورت‌ها در صورت بسته نبودن روی آن سرور، معمولا حاوی اطلاعات بسيار مهمی هستند.
همين الان شروع کنيد و مثل يک هکر واقعی به کامپبوتر‌های مختلف و پورت‌های گوناگون تلنت کنيد.
(دوستان برای چک کردن پورتهای باز یک برنامه پورت اسکنر تو همین وبلاگ گذاشتم دانلود کنید)
+ نوشته شده در  دوشنبه دوازدهم تیر 1385ساعت 1:1  توسط Devil Hacker  | 

آموزش 2

- Command Prompt چيست؟

در بسياری از درس‌های آينده از Command Prompt (خط فرمان) ويندوز استفاده خواهيم کرد. برای باز کردن آن يکی از روش‌های زير را به کار بريد:

۱- مسير زير را در ويندوز طی کنيد:
Start > Programs > Accessories > Command Prompt
۲- در قسمت Run بنويسيد: command يا cmd


- پيدا کردن ip يک سايت با دانستن آدرس اينترنتی آن (پيدا کردن ip سرور)

برای اين کار روشهای مختلفی هست:

۱- در (Internet Explorer (IE آدرس را تايپ کنيد و Enter را فشار دهيد. در قسمت پايين مرورگر يعنی Status Bar پس از چند لحظه برای مدت کوتاهی ip نمايش داده می‌شود و می‌توانيد آنرا يادداشت کنيد. اگر طول اين مدت بسيار کوتاه است می‌توانيد از صفحه عکس بگيريد ( با دکمه Print Screen ) و در يک نرم‌افزار گرافيکی بعد از باز کردن يک صفحه خالی به کمک Ctrl+V آنرا مشاهده کنيد. [ عجب راه احمقانه‌ای ;-)
اگر اين کار را برای www.yahoo.com انجام دهيم:



که همان شماره ip برای www.yahoo.com است.
نکته بسيار مهم اين است که به‌دليل ضريب اشتباه بسيار بالای آن هيچ‌گاه از اين روش استفاده نکنيد. نتايج ممکن است کاملا اشتباه باشد که بعدا ميگم چرا.

۲- دستور ping را در command prompt صادر کنيد:
ping domain
در اين حالت می‌توانم ip آن سايت را ملاحظه کنم. (البته کار اصلی ping يک چيز ديگست و ميشه گفت داريم ازش سوءاستفاده می‌کنيم). مثلا برای پيدا کردن ip سازين می‌نويسم:
ping sazin.com
و جواب می‌شنوم:
Pinging sazin.com [63.148.227.65] with 32 bytes of data:

Reply from 63.148.227.65: bytes=32 time=821ms TTL=111
Reply from 63.148.227.65: bytes=32 time=821ms TTL=111
Reply from 63.148.227.65: bytes=32 time=822ms TTL=111
Reply from 63.148.227.65: bytes=32 time=811ms TTL=111


Ping statistics for 63.148.227.65:
Packets: Sent = 4, Received = 4, Lost = 0 (0% loss),
Approximate round trip times in milli-seconds:
Minimum = 811ms, Maximum = 822ms, Average = 818ms
ملاحظه می‌فرماييد که ip سازين 63.148.227.65 است.
اگر دستور ping را به‌جای sazin.com برای www.sazin.com صادر کنيد، جواب همان است. البته برای سايت‌های بزرگ جواب‌های حاصل متفاوت خواهد بود.

۳- روش بعدی و کامل‌ترين روش whois کردن به بعضی سايت‌های خاص است. بعدا اين را کامل‌تر توضيح می‌دم ولی فعلا روشش رو می‌گم. آدرس زير را در مرورگر خود تايپ کنيد:
http://www.samspade.org/t/ipwhois?a=xxxxxx
که به‌جای xxxxxx آدرس مورد نظر را تايپ کنيد. مثلا برای sazin.com يکی از دو آدرس زير را بايد تايپ کرد:
http://www.samspade.org/t/ipwhois?a=sazin.com
http://www.samspade.org/t/ipwhois?a=www.sazin.com
چيزی که در صفحه ظاهر می‌شود به صورت زير است:
whois -h magic 63.148.227.65
sazin.com resolves to 63.148.227.65

Trying whois -h whois.arin.net 63.148.227.65
Qwest Communications NET-QWEST-BLKS-2 (NET-63-144-0-0-1)
63.144.0.0 - 63.151.255.255
Neutron Digital Media Corp. QWST-63-148-224 (NET-63-148-224-0-1)
63.148.224.0 - 63.148.231.255

# ARIN Whois database, last updated 2002-09-04 19:05
# Enter ? for additional hints on searching ARIN"s Whois database.
که آدرس ip در سطر اول و دوم ذکر شده است.

اگر دو روش آخر را برای سايت بزرگ yahoo انجام دهيم، نتايج زير را می‌بينيم:
--> روش ping :
www.yahoo.com ====> 64.58.76.229
yahoo.com ====> 66.218.71.198
--> روش whois :
...و www.yahoo.com ====> 66.218.71.86
64.58.79.230 و yahoo.com ====> 66.218.71.198

نتايج حاصل گويای آن است که چرا بهتر است از whois استفاده کنيم.


- تقسيم بندی آدرس‌های ip

آدرس‌های ip به ۵ کلاس تقسيم‌بندی می‌شوند که A تا E نام‌ دارند ولی از اين بين سه کلاس اول (يعنی C,B,A) کاربرد عملی دارند که آنها را شرح می‌دهيم:

۱- کلاس A: اگر ip را به‌صورت xxx.yyy.yyy.yyy در نظر بگيريد، اين کلاس تمام ipهايی را شامل می‌شود که xxx بين ۱ تا ۱۲۶ است. اين کلاس ويژه backbone های بزرگ اينترنتی است و در هنگام ثبت domain برای گرفتن ip از آنها استفاده می‌شود. بنابراين اکثر سايت‌ها چنين ipهايی دارند. اين کلاس را 8/ هم می‌گويند.

۲- کلاس B: اين کلاس تمام ipهايی را شامل می‌شود که xxx بين ۱۲۸ و ۱۹۱ است. اين کلاس هم از جمله کلاس‌های پرکاربرد است. اين کلاس را 16/ هم می‌گويند.

۳- کلاس C: اين اين کلاس تمام ipهای را شامل می‌شود که xxx بين ۱۹۲ و ۲۲۳ است. اين کلاس معمولا به ISP هايی که خدمات dial-up ارائه می‌دهند، تعلق می‌گيرد (اين جمله چندان مستند نيست.). بنابراين اگر به‌صورت dial-up به اينترنت متصل شويد، چنين ip می‌گيريد. اين کلاس را 24/ هم می‌گويند.

سوالی که پيش می‌آيد اين است که xxx چرا نه در کلاس A و نه در B، عدد ۱۲۷ را شامل نمی‌شود؟ جواب اين‌ است که ۱۲۷ برای کامپيوتر خودمان رزرو شده است. مثلا 127.0.0.1 معمولا يعنی localhost يعنی خودمان.


- به‌دست آوردن ip خودتان بعد از اتصال به اينترنت

برای اين‌کار راههای متفاوتی وجود دارد:

۱- راحت‌ترين راه استفاده از دستور ipconfig است. من با تايپ کردن آن به نتايج زير رسيدم:
Windows 2000 IP Configuration

PPP adapter neda:

Connection-specific DNS Suffix . :
IP Address. . . . . . . . . . . . : 217.66.198.116
Subnet Mask . . . . . . . . . . . : 255.255.255.255
Default Gateway . . . . . . . . . : 217.66.198.116
که آدرس ip تان را می‌توانيد در سطر Ip Address ببينيد. (مسئله پروکسی را فعلا ناديده بگيريد)

۲- بعد از اتصال به اينترنت حداقل يک صفحه باز کنيد و بعد دستور netstat -n را در command prompt تايپ کنيد. من با تايپ اين دستور به نتايج زير رسيدم:
Active Connections

Proto Local Address Foreign Address State
TCP 217.66.198.116:2469 64.58.76.177:80 ESTABLISHED
TCP 217.66.198.116:2471 66.163.175.130:80 ESTABLISHED
TCP 217.66.198.116:2473 212.73.194.143:80 ESTABLISHED
TCP 217.66.198.116:2474 212.73.194.143:80 ESTABLISHED
TCP 217.66.198.116:2476 212.73.194.136:80 SYN_SENT
ستونی که زير عبارت Local Address قرار دارد، ip من در آن اتصال است. بنابراين ip من در آن اتصال 217.66.198.116 بوده است.


- پيدا کردن ip طرف مقابل هنگام chat با yahoo messenger - اين روش قديمی شده، الان ديگه کار نمی‌کنه

می‌خواهيم درباره يک کلاينت مثلا کسی که مثل شما يک اتصال مثلا dial-up به اينترنت دارد و فرضا دارد با شما chat می‌کند، کسب اطلاعات کرد.
در اين مورد هم اولين نکته‌ای که بايد کشف شود، ip اوست. در اين جلسه می‌خوام بهتون ياد بدم که وقتی با يه نفر از طريق yahoo messenger به صورت pm چت می‌کنيد، چطوری می‌تونيد ip اش رو پيدا کنيد. البته بايد توجه کرد که اين روش گاهی کار نمی‌کند. نيز فرض می‌کنم که فقط با يک نفر داريد چت می‌کنيد.
يکی از دستور‌های زير را تايپ می‌کنيد:
netstat -n
netstat
دستور اولی برای پيدا کردن ip طرف مقابل است و دستور دوم گاه می‌تواند اسم کامپيوتر او را برای شما نشان دهد.

من دستور netstat -n را تايپ کردم و به نتايج زير رسيدم:
Active Connections

Proto Local Address Foreign Address State
TCP 195.219.176.126:1296 66.163.173.77:5050 ESTABLISHED
TCP 195.219.176.126:1341 66.218.75.149:80 LAST_ACK
TCP 195.219.176.126:1325 212.234.112.74:5101 SYN_SENT
اولين کاری که می‌کنيد اين است که سطری را پيدا می‌کنيد که در Local Address يا Foreign Address  آن، پورت 5101 داشته باشد. در اين مثال سطر آخر، سطر مورد نظر ماست. زيرا در ستون Foreign Address از سطر آخر، پورت آن 5101 است. البته اگر در ستون Local Address هم بود، فرقی نمی‌کرد. وقتی آن سطر را پيدا کرديد، ip طرف مقابل را از ستون Foreign Address از همان سطر پيدا می‌کنيم. در اين مثال ip طرف مقابل 212.234.112.74 است.
اگر به‌جای netstat -n ، از netstat استفاده می‌کردم، به نتايج زير می‌رسيدم:
Active Connections

Proto Local Address Foreign Address State
TCP artawill...:1296 cs55.msg.sc5.yahoo.com:5050 ESTABLISHED
TCP artawill...:1298 dl3.yahoo.com:http TIME_WAIT
TCP artawill...:1325 Majid:5101 SYN_SENT
ملاحظه می‌فرماييد که همه ip ها به معادل های اسمی تبديل شده‌اند و در مورد همان سطر آخر به جای ip طرف مقابل اسم کامپيوتر فرد را می‌نويسد (البته در حالتی که طرف مقابل dial-up نباشد، قضيه فرق می‌کند.)

حالا فرض کنيد که يک pm ديگر هم اضافه می‌شود. و دوباره دستور netstat -n را تايپ می‌کنم. حالا نتايج زير را می‌بينم:
Active Connections

Proto Local Address Foreign Address State
TCP 195.219.176.126:1296 66.163.173.77:5050 ESTABLISHED
TCP 195.219.176.126:1344 64.58.77.197:80 ESTABLISHED
TCP 195.219.176.126:5101 212.234.112.74:3735 ESTABLISHED
TCP 195.219.176.126:5101 194.225.184.95:1460 ESTABLISHED
الان دوتا سطر دارم که دارای پورت 5101 باشد، و چون می‌دانم که 212.234.112.74 مربوط به نفر قبلی بود، پس 194.225.184.95 مربوط به pm دومی است.
+ نوشته شده در  دوشنبه دوازدهم تیر 1385ساعت 0:59  توسط Devil Hacker  | 

آموزش 1

- IP

شماره‌ ايست که به هر کامپيوتر متصل به اينترنت داده می‌شود تا بتوان به‌کمک آن شماره به آن کامپيوترها دسترسی داشت. اين عدد برای کامپيوترهايی که حالت سرور دارند (مثلا سايت‌ها) و نيز کامپيوتر‌های کلاينتی که معمولا به روشی غير از شماره‌گيری (Dial Up) به اينترنت وصل هستند، عددی ثابت و برای ديگران عددی متغير است. مثلا هر بار که شما با شرکت ISP خود تماس گرفته و به اينترنت وصل می‌شويد، عددی جديد به شما نسبت داده می‌شود.
اين عدد يک عدد ۳۲ بيتی (۴ بايتی) است و برای راحتی به‌صورت زير نوشته می‌شود:
xxx.xxx.xxx.xxx که منظور از xxx عددی بين ۰ تا ۲۵۵ است (البته بعضی شماره‌ها قابل استفاده نيست که بعدا علت را توضيح خواهم داد). مثلا ممکن است آدرس شما به صورت 195.219.176.69 باشد. حتی اسم‌هايی مثل www.yahoo.com که برای اتصال استفاده می‌کنيد، در نهايت بايد به يک IP تبديل شود، تا شما سايت ياهو را ببينيد.
در IP معمولا xxx اولی معنای خاصی دارد، که بعدا توضيح می‌دهم... فقط اين را بگويم که اگر به روش Dial Up به اينترنت وصل شويد، معمولا عددی که به عنوان xxx اول می‌گيريد، مابين 192 تا 223 خواهد بود.اين توضيح برای تشخيص کامپيوترهای کلاينت از سرور (حداقل در ايران) بسيار می‌تواند مفيد باشد.
بعد از اتصال به اينترنت برای به دست آوردن IP خود، از دستور IPCONFIG در command prompt استفاده کنيد.


- Port

در ساده ترين تعريف، محلی است که داده‌ها وارد با خارج می‌شوند. در مبحث هک معمولا با پورت‌های نرم‌افزاری سروکار داريم که به هر کدام عددی نسبت می‌دهيم. اين اعداد بين ۱ و ۶۵۵۳۵ هستند. معمولا به يک سری از پورت‌ها کار خاصی را نسبت می‌دهند و بقيه به‌صورت پيش‌فرض برای استفاده شما هستند. پورت‌های که فعال هستند، هرکدام توسط يک نرم‌افزار خاص مديريت می‌شوند. مثلا پورت ۲۵ برای ارسال Email است، بنابراين بايد توسط يک نرم‌افزار اين کار انجام شود و اين نرم‌افزار بر روی پورت ۲۵ منتظر (فال‌گوش) می‌ماند. اينجا ممکن است شخصی از فلان نرم‌افزار و ديگری از بهمان نرم‌افزار استفاده کند ولی به‌هر حال پورت ۲۵ هميشه برای ارسال Email است.
در پايين ليستی از مهمترين پورت‌ها و کاربردشان را می‌بينيد:
Port Num   Service         Why it is phun!
-------- ------- ----------------------------------------
7 echo Host repearts what you type
9 discard Dev/null
11 systat Lots of info on users
13 daytime Time and date at computers location
15 netstat Tremendous info on networks
19 chargen Pours out a stream of ASCII characters.
21 ftp Transfers files
23 telnet Where you log in.
25 smpt Forge email
37 time Time
39 rlp Resource location
43 whois Info on hosts and networks
53 domain Nameserver
70 gopher Out-of-date info hunter
79 finger Lots of info on users
80 http Web server
110 pop Incoming email
119 nntp Usenet news groups -- forge posts, cancels
443 shttp Another web server
512 biff Mail notification
513 rlogin Remote login
who Remote who and uptime
514 shell Remote command, no password used!
syslog Remote system logging
520 route Routing information protocol

از ميان اين پورت‌ها شماره‌های ۷، ۱۵، ۲۱، ۲۳، ۲۵، ۷۹، ۸۰، ۱۱۰و ۱۱۹ فعلا برای ما مهم‌ترند و به‌تدريج با آنها آشنا خواهيد شد.
+ نوشته شده در  دوشنبه دوازدهم تیر 1385ساعت 0:57  توسط Devil Hacker  |